Fagpressenytt

Tar me utgangspunkt i starten av et kuliv, så starter det ved fødsel. Fra denne dagen og frem til første kalving produserer me kjøtt og ein kalv på denne kua. Me kan sjå på desse månadane som ein utgift til inntekts ervervelse. I dag vil eg påstå at me overinvesterar på dette feltet, for me produserer fleire kviger enn me treng. Går vi til slutten av kulivet, så er det slaktedagen etter endt tjeneste. Tida mellom første kalving og slakt er holdbarheten. Ser ein litt stort på det så er slakteverdien fra endt første laktasjon og seinere lik. Så kva tid ein løyser ut kjøttverdien er av mindre betydning, den er der uansett. Fortjenesta (lønna) fra denne kua ligg i tjenestetida (haldbarheita).

Oppdrett kostar mykje
Oppdrettskostnaden for ei kalvingsklar kvige blir påvirka av innkalvingsalderen, men her bruker me snittalder i Kukontrollen for 2017 som er 25,8 månedar. For å gjer ei lang historie kort så seier me at den har ein oppdrettskostnad på 12 000 kr. I dei fleste besetningar er dette ein stor kostnad (tabell 1). Det er ein dyr billett for ei kort forestilling. Ein kan då dele oppdrettskostnadene på antall produserte liter x dekningsbidraget pr. liter (3,04 kr) og sjå kor lenge ein må ha kua for å gå i null. Aukar brukstida på kua, vil ein få behov for færre kviger og ein frigjer plass til for eksempel kjøttproduksjon, gjeldkuplass, fleire kyr og ein mulighet for auka mjølkeproduksjon.

Korleis måla haldbarheit
Skal me måla haldbarheita i antall laktasjonar eller livstidsproduksjon? Eg ville helst hatt begge deler. Det er leveår x produksjon pr. år som er interessant. Utskiftingsprosenten i Kukontrollen er på 45, og ein snitt
Tabell 1. Oppdrettskostnader ved ulik rekrutteringsprosent. Nederland sammenlignet med Norge. Kjelde: Olav Østerås
laktasjonsalder ved utrangering er på 2,7 laktasjonar. Det er lett å sjå seg blind på denne