Bok og bibliotek
16.03.2017
Ein sjeldan gong kjem eg over ei diktsamling og berre må lese gjennom heile med det same. Det hender ikkje ofte for dikt treng tid, plass og rom. Men då eg fekk Jeg var et barn av Anna Rydstedt (1928-1994) mellom hendene blei eg sitjande å lese i eit strekk. Det var noko liketil, nedpå og nært ved desse dikta som klistra meg fast.
Sidan har eg lese samlinga fleire gonger. Dei siste gongane har eg tenkt at desse dikta eigentleg burde lesast høgt. Det er som dei ber om det. Ikkje minst på grunn av den utruleg gode gjendiktinga Marthe Huke har gjort. Dikta pustar, syng og pulserer, og ikkje minst fungerer så godt på norsk at ein kunne tru dei var skrive slik opphavleg.
Eigentleg ville ho bli prest. Men på den tida Anna Rydstedt skulle utdanna seg var det ikkje lov for kvinner å bli prestar. Debutsamlinga frå 1953 er passande kalla Bannlyst prästinna. Den har eg ikkje lese. Men ein kan ana diktarens temperament i enkelte dikt frå Jeg var et barn. Særleg i diktet «Kondolansebrev til verdens katolikker» som omhandlar pavens rundskriv i prevensjonsspørsmålet. Etter å ha sendt empatiske helsingar ut til kvinner og menn som elskar eller leitar etter ein å elska avsluttar Rydstedt diktet med ei slags openbaring i retning Paven: «Og jeg så tusen kors i lufta, tusen harde kors, / stimle sammen til et harni
Gå til medietEigentleg ville ho bli prest. Men på den tida Anna Rydstedt skulle utdanna seg var det ikkje lov for kvinner å bli prestar. Debutsamlinga frå 1953 er passande kalla Bannlyst prästinna. Den har eg ikkje lese. Men ein kan ana diktarens temperament i enkelte dikt frå Jeg var et barn. Særleg i diktet «Kondolansebrev til verdens katolikker» som omhandlar pavens rundskriv i prevensjonsspørsmålet. Etter å ha sendt empatiske helsingar ut til kvinner og menn som elskar eller leitar etter ein å elska avsluttar Rydstedt diktet med ei slags openbaring i retning Paven: «Og jeg så tusen kors i lufta, tusen harde kors, / stimle sammen til et harni
