Det norske samfunnet av i dag ville knapt våre til å tru for ein person frå 1814. Me lever i ei anna verd. Likevel har me den same grunnlova no som då, rett nok med modifikasjonar. Eit moment i grunnlova som har stått relativt uforandra frå 1814, er vernet kring odels og åsetesretten. Dette var ei vidareføring av ein meir enn 1000 år gamal rett, men nett gjennom dette går eit av dei sterkaste banda frå 1814 til i dag.
Eigarskap og fridomDå dei offentlege debattane kring odelsretten tok til på tampen av 1700 talet vart eit sentralt poeng å trekka fram fridomen frå vikingtida. Idealet for dei som støtta odelsretten var vikingbonden som eigde jord, som møtte på tinget, og som der laga lovar ikkje ei gong kongen kunne setja seg over. Implisitt i denne argumentasjonen er ei kopling mellom jord og fridom, mellom å eiga og det å vera fri. Denne tenkinga er del av eit breiare elvefar i vesterlandsk politisk filosofi.
Ein av dei mest sentrale filoso
