Fjell og Vidde
03.12.2019
Ei historie om å komma skeivt ut frå starten og se verda omsnudd, skrive av Kjartan Fløgstad for Fjell og Vidde.
rå Frette går ein brei grusveg rett opp frå parkeringsplassen og inn i utmarka. Eg burde ant uråd og valt den smale sti, men var sprek og hissig etter å kom-F ma i gong. Først langt oppe i lia, framleis på den breie veg, møtte eg andre fjellvandrarar på veg ned. Dei fortalde at det var rett som eg burde ha tenkt, men ikkje hadde gjort. Eg hadde gått feil i starten. Ved parkeringsplassen var turistløypa merka med eit lite, grått skilt og blei borte i skogen på andre sida av elva. Og nå var det for seint å snu.
Frette er ei grend som ligg inst inne ved Stordalsvatnet i Etne kommune, ein av dei vestnorske klimaoasane, der vegetasjonen er tilnærma tropisk og der det stadig blir sett nedbørsrekordar eine dagen og varmerekord den neste. To dagar etter min fjelltur blei det målt 30, 1 grader i Etne sentrum, så varmt har det aldri vore i Norge så seint i august.
I alle år hadde eg drøymt om å ta turen til fots frå Etne over høgfjellet og komma utsliten og lykkeleg fram til ei god seng på hytta mi i heia nord for Sauda. Nå låg alt til rette, vêret var strålande, på veg til Bergen hadde søster mi gitt meg skyss til Ølen, derifrå tok eg drosje frå den lite kjende, men avanserte industriklynga i Ølensvåg, lada telefonen i bilen, snørte min sekk, spente mine fjellstøvlar på og la i veg.
Og kom skeivt ut frå starten.
Turistløypa går på austsida, eg gjekk på vestsida oppover til Hellaugvatnet, 270 meter over havet. Men også på mi side, på vestsida, starta ein lite brukt og tunggått sti der grusvegen slutta. Eg krongla meg opp og ned i lia bortover langs vatnet og nærma meg innlaupsosen, bekker og elvar gjekk store, det hadde vore flaum berre nokre dagar tidlegare. Ein høg foss sto kvit ut frå den svarte fjellveggen i enden av dalen, den øyredøvande lyden av kvitt vatn i fritt stup voks mot meg.
Ved innlaupsosen hadde fossefallet delt seg i fleire mindre elvar, som sildra og rann stille ut i vatnet. Det var berre ein ting å gjera, eg tok av meg klærne, pakka dei i ryggsekken, hengde fjellstøvlane etter lissene rundt nakken, reiv laus ei kraftig bjørkegrein som stav, og fann dei beste stadene å vassa over.
Gå til medietFrette er ei grend som ligg inst inne ved Stordalsvatnet i Etne kommune, ein av dei vestnorske klimaoasane, der vegetasjonen er tilnærma tropisk og der det stadig blir sett nedbørsrekordar eine dagen og varmerekord den neste. To dagar etter min fjelltur blei det målt 30, 1 grader i Etne sentrum, så varmt har det aldri vore i Norge så seint i august.
I alle år hadde eg drøymt om å ta turen til fots frå Etne over høgfjellet og komma utsliten og lykkeleg fram til ei god seng på hytta mi i heia nord for Sauda. Nå låg alt til rette, vêret var strålande, på veg til Bergen hadde søster mi gitt meg skyss til Ølen, derifrå tok eg drosje frå den lite kjende, men avanserte industriklynga i Ølensvåg, lada telefonen i bilen, snørte min sekk, spente mine fjellstøvlar på og la i veg.
Og kom skeivt ut frå starten.
Turistløypa går på austsida, eg gjekk på vestsida oppover til Hellaugvatnet, 270 meter over havet. Men også på mi side, på vestsida, starta ein lite brukt og tunggått sti der grusvegen slutta. Eg krongla meg opp og ned i lia bortover langs vatnet og nærma meg innlaupsosen, bekker og elvar gjekk store, det hadde vore flaum berre nokre dagar tidlegare. Ein høg foss sto kvit ut frå den svarte fjellveggen i enden av dalen, den øyredøvande lyden av kvitt vatn i fritt stup voks mot meg.
Ved innlaupsosen hadde fossefallet delt seg i fleire mindre elvar, som sildra og rann stille ut i vatnet. Det var berre ein ting å gjera, eg tok av meg klærne, pakka dei i ryggsekken, hengde fjellstøvlane etter lissene rundt nakken, reiv laus ei kraftig bjørkegrein som stav, og fann dei beste stadene å vassa over.
